[FIC] OTAKU BOY -14-

14 Jun

TiTle : OTAKU BOY -14-

Couple : Taec x Khun , Chan x Ho (+Dong x Jay )

Genre : Comedy-Romantic 

Author : GNAWKHUN

.

.

.

คุณ-นูนอกำลังร้องเพลงอยู่บนเวทีเป็นเพลงที่ห้าแล้ว

.

.

แต่ว่า…

ชานซองร้องไม่เป็นซักเพลง

.

.

เชียร์ก็ไม่เป็น ได้แต่ตะโกนเรียกชื่อ ‘นูนอ’ ไปตามๆเค้าเท่านั้น ยิ่งพอหยุดเชียร์แล้วหันไปรอบๆข้างชานซองยิ่งโคตรอายตัวเอง โซนวีไอพีเชียร์กันโคตรนิ่ง อย่างมากสุดก็จะเป็นไอดอลผู้หญิงที่กรี๊ดตามไปเท่านั้น แต่ตัวเขาเองกลับยืนตะโกนเรียก ‘อิจนูนอ’ อย่างบ้าคลั่งอยู่คนเดียว

.

“พี่เจย์ๆ” ชานซองนั่งลงในที่สุด หันไปหาแจบอมที่นั่งเกาคอยิกๆ คนถูกเรียกหันมาหาวใส่แล้วเลิกคิ้วเหมือนจะถามว่ามีอะไร

“เอ่อ คือมันต้องเชียร์ยังไงอะ ผมเชียร์ไม่เป็น”

แจบอมทำหน้างง “แล้วที่แกตะโกนนูนอเย้วๆอยู่ครึ่งคอนเสิร์ตนี่ล่ะ”

“ผมเชียร์ได้แค่นั้นอะ…” ชานซองทำหน้าแหยๆ “ช่วยผมหน่อยนะ ผมอยากเชียร์เป็นมั่งอ้ะ”

“ฉันไม่ใช่แฟนคลับคุณนูนอนี่ ฉันไม่รู้วววว”

“แต่พี่บ้าดารานี่ น่าจะรู้”

“เอ๊ะ ไอ้ปากเสีย!”

.
เมื่อโดนปฏิเสธรวมถึงโดนแว้ดกลับมาชานซองเลยหันกลับไปดูคอนเสิร์ตเงียบๆตามเดิม ตาก็มองจุนโฮที่กำลังหัวเราะไปเต้นไป หัวก็คิดทบทวนพฤติกรรมไอ้แทคยอนตอนที่มันตะโกนเชียร์จุนโฮเมื่อหลายเดือนก่อนว่ามันเชียร์ยังไง

.
ในคลิปโอตาคุแดนซ์ที่ไอ้แทคเคยเอาให้ดูมันเต้นยังไงว้า..

มันมีคำว่าเลิฟๆอะไรซักอย่างว้า…

แอล แอล.. คุ้นๆอยู่นะ ประโยคยอดฮิตของมันเลยนี่ แอล….

เฮ้ยนึกออกแล้ว!!!!

.

.

“L.O.V.E – LOVELY – IT NUNEO!!!!!!”

.

.

ฮวาง ชานซองเป็นผู้ชายที่พูดออกมาตามที่ใจนึกเสมอ

และแทนที่จะพูดธรรมดากลับตะโกนออกไปซะฉิบ ตะโกนตอนไหนไม่ตะโกน ตะโกนตอนโซโล่อิจนูนอครับ…….

โซโล่ของอิจนูนอคือเพลง Only you ซึ่งเป็นเพลงช้า 

..และขณะที่เพลงกำลังเคลิ้ม มีเสียงฮวางชานซองดังแทรกขึ้นมาว่า ‘แอล-โอ-วี-อี-เลิฟ-ลี่-อิจ-นู-นอ’

.

เสร่อได้อีก………….

.

สิ้นเสียงตะโกนของชานซอง เสียงแฟนคลับรอบข้างก็กรี๊ดเสียงดัง ทั้งขำทั้งถูกใจ ส่วนด้านจุนโฮที่นั่งอยู่กลางเวทีถึงกับสะดุ้ง แต่โชคดีที่เป็นท่อนดนตรีเลยไม่ได้ทำให้การแสดงชะงัก ใบหน้าใสซื่อนั้นหันซ้ายหันขวามองหาเจ้าของเสียง ‘แอลโอวีอีเลิฟลี่อิจนูนอ’ ที่เกือบทำสมาธิเขากระเจิง

.
ชานซองนั้นเหงื่อแตกไปถึงสะดือแล้ว บรรลัยละ……………………

เพราะชั่ววินาทีนั้น จุนโฮก็เงยหน้าขึ้นมามองเห็นเขาพร้อมกับยิ้มกว้าง

.

“เอ่อ.. ขอบคุณครับ”

.

จุนโฮพูดเขินๆก่อนที่จะร้องเพลงต่อไปท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างเอ็นดูของแฟนคลับ โดยหารู้ไม่ว่าตอนนี้คนที่ได้รับคำ ‘ขอบคุณ’ จากไอดอลกำลังเอาหน้าซุกป้ายไฟด้วยความอับอาย ไม่สนใจอูยองกับแจบอมและพวกแขกวีไอพีทั้งหลายที่กำลังจ้องเขาอยู่เลยแม้แต่น้อย 

แค่อยู่โซนวีไอพีด้วยชุดแบบนี้ก็เด่นพอแล้ว นี่จะตะโกนเป็นแฟนบอยบ้าคลั่งให้มันเด่นขึ้นอีกทำม๊ายยยยยย ทำไมไม่คุมปากตัวเองบ้าง โว้ยยยยยย ทีเรื่องควรพูดไม่พูดแต่ไอ้ยังงี้ล่ะพูดจัง

ฮวางชานซองงงงง ฉันเกลียดแกกกก เออออออ ฉันเกลียดตัวเองงงงงง!!! 

ประเด็นหลักที่ยิ่งกว่านั้นคือจุนโฮเห็น จุนโฮเห็น จุนโฮเห็น!!!! ความแตก ความแตก ตายละ ตายละ ตายยยยยย!!! ไม่เอาแล้ว เขาจะไม่ทำตัวแบบนี้อีกแล้ว ไอ้แทคผิด แกแหละผิด แกทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ฉันเกลียดแกกกก T____T

.

ชานซองตัดสินใจนั่งสงบปากสงบคำสงบเสงี่ยมตลอดการแสดงที่เหลือ ไม่กล้าตะโกนหรือลุกขึ้นเชียร์อีก ได้แต่นั่งจ้องจุนโฮที่วิ่งดุ๊กดิ๊กร้องเพลงเต้นแร้งเต้นกากับนิชคุณไปรอบเวที ชานซองอดคิดไม่ได้ว่าจุนโฮวิ่งมาเล่นกับแฟนๆฝั่งที่เขาอยู่เยอะมาก

.

เพลง Dance2night มาทางฝั่งเขาสามรอบ

เพลง I love you มาอีกแปดรอบ

อืม… จงใจมากๆเลยจุนโฮ รู้แล้วว่าดีใจ รู้แล้ว

.

.

“หน่อมแน้มมันเห็นแกแน่ะ”

.

.

แจบอมตะโกนเสียงแจ๋นกรอกหูชานซองจนสะดุ้งสุดตัว พอหันไปมองหน้าแหลมๆเหมือนหนูนั่นก็ทำหน้ากวนบาทาได้โล่ห์ ยักไหล่ยึกๆตามจังหวะเพลงพร้อมกับเอาศอกสะกิดเขาไม่เลิก 

.

“ผมรู้แล้วน่า” 

“ลุกขึ้นดิ้ ให้ไอ้หน่อมแน้มมันเห็นชัดๆหน่อย” คนตัวเล็กพูดอย่างคึกๆแล้วหัวเราะลั่น

“ไม่ลุก”

“ลุก!!”

“ไม่เอา เขิน”

“อูด้ง ไอ้หมีมันบอกว่าเขินล่ะ”

.

เอาเข้าไป ปากเปราะได้ทุกเรื่อง

แต่เป็นตายยังไงชานซองก็ไม่ลุกว้อย!!!!

.

.

.

‘Stand by me, อยู่ข้างผม ช่วยมองผม..’

.
เพลงสุดท้ายของคอนเสิร์ต นิชคุณกับจุนโฮแต่งตัวด้วยเสื้อยืดสีส้มที่สกรีนคำว่า ‘คุณ’ และ ‘นูนอ’ กำลังวิ่งไปรอบเวที มือก็ถือตะกร้าไปเล็กๆที่บรรจุลูกบอลยางสีแดงและสีเหลืองขนาดเล็กกว่ากำปั้นไว้คนละประมาณสิบลูก นิชคุณหยิบขึ้นมาหนึ่งลูกแล้วยิ้มกว้าง

.

“นี่คือความรักของคุณ ช่วยรับด้วยนะครับ!!”

.

นิชคุณหัวเราะพร้อมกับจูบลูกบอลนั้นก่อนที่จะโยนไปให้กลุ่มแฟนคลับทางด้านซ้ายของเวที ชานซองถึงกับร้องโหหหหหห ลากยาวเมื่อเห็นกลุ่มแฟนคลับกระจุกไปรวมกันอยู่จุดนึงเพื่อไปแย่งกันรับลูกบอล (เจ๊คนที่อยู่ไกลๆนั่นน่ะ เจ๊จะวิ่งไปทำไมครับ จะไปทำไม? ยังไงก็คว้าไม่ถึงอยู่แล้ว ชานซองล่ะไม่เข้าใจ) พอมีคนเอาไปได้แล้ว กลุ่มผู้หญิงกระจุกนั้นก็แตกกระจายกลับมาที่เดิม 

แล้วนี่นะ นิชคุณนี่อ้อนแฟนคลับโคตรเก่ง ‘นี่คือความรักของคุณ’ อูยยยยย คลื่นไส้จริงๆ ถ้าปาไปโดนหัวแฟนคลับโนปูดขึ้นมาจะว่ายังไงวะ?

คนอื่นจะว่าไงไม่รู้ แต่ชานซองว่าถ้าเป็นไอ้แทคมันต้องพูดว่า‘ความรักที่นิชคุณมีให้ผมช่างร้อนแรงเหลือเกิน ผมชอบครับ ขว้างมาอีก ขว้างมาอีกกกก’ …แหงๆ ไอ้นี่มันปัญญาอ่อน ไอ้นี่มันซาดิสม์ ไอ้นี่มันมาโซ ไอ้นี่มันโอตาคุ..

.

“เฮ้ยไอ้หมี ลุกเร็ว!”

.

แจบอมที่นั่งอยู่ตลอดคอนเสิร์ตลุกขึ้นในที่สุด แขนเล็กๆนั้นกระชากชานซองให้ลุกตามพร้อมกับตะโกนเสียงดัง

คนร่างสูงลุกแบบงงๆเอ๋อๆ และก่อนที่จะรู้ตัวว่าให้ทำอะไร คนตัวเล็กข้างๆก็กระโดดหย็องแหย็งพร้อมกับโบกไม้โบกมือและตะโกนเสียงแหลมจนอูยองที่นั่งข้างๆถึงกับสะดุ้งเฮือก

.

“หน่อมแน้มมมมมมม ทางนี้เว้ย วู้ววววววววว ไอ้หมีอยู่นี่ หน่อมแน๊มมมมมม!!!!!!”

“พี่เจ๊ย์!!!!!”

.

‘หน่อมแน้ม’ น่ะหัน แต่ช้าไป เพราะคนที่เดินมาทางชานซองคือนิชคุณ คนที่ถูกเรียกทำอะไรไม่ถูกนอกจากยืนเก้ๆกังๆแล้วจำใจเดินไปอีกฝั่งแทนเพราะฝั่งนี้นิชคุณทำท่าจะครองเวทีและเตรียมเซอร์วิสเรียบร้อย
.

“โว้ย ซวยและ ฉันเรียกหน่อมแน้มแต่ไอ้ลำยองมาแทน” แจบอมบ่นอย่างหัวเสีย แล้วเอามือโบกเป็นทำนองว่า ฉันไม่ได้เรียกแก!!!!!!

.
แต่ไอดอลบนเวทีเหมือนจะไม่สนใจ หลังจากโพสท่าน่ารักให้แฟนๆบางคนที่อยู่โซนบัตรยืนราคาแพงเสร็จ นิชคุณก็เงยหน้าขึ้นมามองทางชานซองอีกครั้งแล้วทำท่าเหมือนจะเตรียมโยนลูกบอลให้ นิชคุณถอยหลังไปสี่ห้าก้าว ก่อนที่จะวิ่งแล้วขว้างลูกบอลมาทางแฟนคลับ(?)ที่สูงโย่งและเตี้ยตะแมะแคะสองคนอย่างเต็มเหนี่ยว….



.

.

ปั้กกกกกกกก!

.
..โดนหัวจาง อูยองเข้าเต็มรัก

แน่นอนว่าคนขว้างไม่รู้ แต่คนที่นั่งข้างๆคนโดนขว้างใส่หัวถึงกับจะตะกายบล็อกลงไปด่านิชคุณโทษฐานทำให้อูยองเจ็บตัวนอนไถลแพร่ดอยู่บนเก้าอี้ถ้าไม่ติดที่ว่าชานซองรั้งไว้ซะก่อน

.

“ไอ้ลำยองงงงงง แกตายยยยยยยยยย!!!!!!!!

.
– – – – – – – – – – – – – – – – – — – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 
.

.

.

“ขอบคุณที่มาในวันนี้ครับ ขอบคุณจริงๆที่ทำให้พวกเรามีคอนเสิร์ตในวันนี้ได้ ขอบคุณครับ!!”

“ผมรักพวกคุณครับ กลับบ้านดีๆน๊า”

“แล้วเจอกันใหม่ครับ บ๊ายบายยยยย”

.
คอนเสิร์ตจบลงในที่สุด

.
จุนโฮวิ่งมาหานิชคุณแล้วกอดแน่น ดวงตาคู่เล็กมีน้ำตาเอ่อคลอเบ้าแต่ก็แข็งใจไม่ร้องแล้วพยายามโบกมือให้กับทุกคน นิชคุณขยี้ผมของไอดอลรุ่นน้องแล้วหัวเราะ จับมือของจุนโฮแน่นก่อนที่จะโค้งตัวเพื่อขอบคุณแฟนๆอีกครั้ง 

เขาต้องโบกมือหลายต่อหลายครั้ง โค้งหลายต่อหลายหนกว่าจะแข็งใจวิ่งกลับเข้าหลังเวทีได้ จุนโฮวิ่งตามมาทีหลังพร้อมกับเช็ดน้ำตาป้อยๆ
นิชคุณหัวเราะ ดึงตัวเจ้าเด็กคู่ดูโอตัวเองเข้ามากอด

.

“ขี้แยเอ้ย” 

“พ…พี่คุณ”

“หือ”

“พี่เห็นชานซองรึเปล่า”

.

เอาอีกและ …

.
ไอ้เด็กนี่มันคิดอะไรบ้างนอกจากเรื่องผู้ชายที่ชื่อฮวาง ชานซองเนี่ย หา????

แล้วทำไมนิชคุณจะไม่เห็น ฮอลล์ก็เล็กขนาดนี้ แถมมันก็ยังทำตัวเด่นตอนเพลงช้าขนาดนี้.. ยังกะร่างแยกของไอ้แทคยอนไม่มีผิด ไอ้นิสัยชอบทำตัวเด่นๆล้นๆในคอนเสิร์ตเนี่ย เป๊ะมากกก!!!!!

เหมือนกันจนหงุดหงิด ฮึ….

.

“เออ ตัวใหญ่ๆอยู่ฝั่งขวามือไง”

“ชานซองมาดูผมด้วยอ้ะ” จุนโฮพูดแล้วยิ่งร้องสะอึกสะอื้น “ดี..ดีใจอ้ะ ฮือออ คิดว่าจะหนีกลับบ้านไปแล้ว ที่แท้ก็มา.. มาดูอ้ะ ชานซองอ้ะ”

.
นิชคุณกลอกตาแล้วส่ายหน้าน้อยๆแต่ก็อารมณ์ดีเกินกว่าที่จะบ่น ได้แต่กอดจุนโฮแน่นๆ ไม่ปริปากบ่นเรื่องชานซองกับแจบอมที่กระโดดเย้วๆจนน่ารำคาญแบบที่เคย (แหงล่ะ เขาขว้างลูกบอลลูกสุดท้ายอัดหน้าแก้หงุดหงิดไปแทนแล้วนิ หายกัน) (นิชคุณไม่รู้ตัวแม้แต่นิดเดียวว่าอัดผิดคน…)

เขาปล่อยมือจากจุนโฮแล้วหันไปขอบคุณสตาฟที่อยู่รอบๆก่อนที่จะกลับไปห้องแต่งตัว เปลี่ยนเสื้อผ้าไปอยู่ในชุดสบายๆ ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเขาก็พร้อมที่จะเตรียมตัวขึ้นรถเพื่อไปงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ เย้!

นิชคุณเดินสะพายกระเป๋าไปที่รถตู้ซึ่งโจควอนกำลังยืนเท้าเอวสั่งให้รีบๆออกไปขึ้นรถยิกๆ แต่ก่อนที่จะเดินไปถึงผู้จัดการก็มีเสียงวิ่งตึงตังพร้อมๆกับเสียงวี๊ดว๊ายของทีมงานอยู่ด้านนอก

.
ไอดอลหน้าสวยหยุดชะงักพร้อมกับหรี่ตามอง…….

เสียงแบบนี้มัน……

.

.

ประตูเปิดผางออก..

นิชคุณถอนหายใจเบาๆเมื่อเห็นว่าไม่ใช่คนที่ตัวเองคิด

.
แต่เป็นฮวาง ชานซองยืนหอบแฮ่กๆ สายสะพายของกระเป๋าเป้ร่วงหลุดจากไหล่ไปหนึ่งข้าง มีผ้าสีเหลืองๆแพลมออกมาจากช่องกระเป๋าที่ซิปเปิดอ้าอยู่

ไม่แฮ่กได้ยังไง หลังจากคอนเสิร์ตจบเขารีบวิ่งฝ่าคนออกมา (โดยทิ้งแจบอมที่ตะโกนเรียกอูยองให้ได้สติอยู่ด้านหลัง) รีบหาที่เปลี่ยนเสื้อ ยัดๆป้ายไฟกับอุปกรณ์เชียร์ทั้งหมดลงกระเป๋าอย่างเร่งรีบเพื่อที่จะกลับมาหลังเวทีให้ทันก่อนที่รถตู้ของศิลปินจะออกไปก่อน
.

ถ้าถามว่าทำไมไม่ยอมกลับบ้านทั้งๆที่ไม่มีอะไรต้องทำ ทั้งๆที่ลางานวันนี้ไปแล้ว

ก็ชานซองจะไปหาของกินที่งานอาฟเตอร์ปาร์ตี้

.

………เขาหิวนิ

ทำไม? ดูคอนเสิร์ตชั่วโมงกว่ามันก็หิวนะเว้ย!!!!!

.
.

“ไหนแกบอกลาครึ่งวันไง มาทำไมเนี่ย คอนฯเลิกแล้วว้อย” โจควอนถามงงๆขณะที่ยืนเท้าเอวสั่งนิชคุณให้ขึ้นรถ แต่คนถูกสั่งยังคงยืนนิ่ง

“เอ่อ.. ผมทำธุระเสร็จเลยคิดว่ามาช่วยดีกว่าครับ”

“แกนี่ทำงานคุ้มค่าเงินทุกวอนจริงๆว่ะ”
.

โจควอนทำปากจิ๊จ๊ะแล้วทำมือไล่ๆให้ชานซองไปช่วยจุนโฮกับนิชคุณถือกระเป๋าและไล่ไอดอลให้ขึ้นรถรอบที่สอง คนร่างสูงก้มหน้าก้มตาทำงานไม่ปริปากบ่น แต่ไอดอลทั้งคู่จ้องหน้าเขาเขม็งจนคนถูกจ้องถึงกับเหงื่อแตกพลั่ก นิชคุณไม่พูดอะไร แต่เอื้อมมือไปยัดเสื้อสีเหลืองที่แพลมออกมาจากกระเป๋าให้พร้อมกับยักคิ้ว ชานซองหันไปมองแล้วทำตาเหลือก 

เสื้อแฟนคลับอิจนูนอแพลมออกมาจากกระเป๋าเรอะ!!!! เกือบแล้วมั้ยล่ะไอ้ชานซองงงง รีบจัดจนลืมเช็คความเรียบร้อย เกือบไปแล้วววว
เขารู้สึกขอบคุณนิชคุณเป็นอย่างสูง ถ้าเกิดพี่ควอนสังเกตและจับได้ว่าวันนี้ที่ขอหยุดคือแอบไปดูคอนเสิร์ตไอดอลในความดูแลของตัวเองขึ้นมาจะเป็นยังไง ฮืออออ นิชคุณช่วยเขาด้วย เขาซาบซึ้ง ฮืออออ

เขาเสียใจที่เคยมองนิชคุณเป็นเดวิลมาเกือบปี จริงๆแล้วนิชคุณเป็นแองเจิลสินะ…. แองเจิลจากข้างใน…

.
.

“ขอบ… อุ้กกกกกก!!

.

.
ชานซองอ้าปากจะขอบคุณแต่ก็พูดไม่ออก เพราะ ‘แองเจิล’ ตรงหน้าโยน(หรือจะเรียกว่าฟาด)กระเป๋าเข้าที่หน้าท้องสตาฟส่วนตัวอย่างเต็มเหนี่ยวก่อนที่จะขึ้นรถตู้ไปพร้อมกับฮัมเพลงเบาๆ

.
…..ขอถอนคำพูด แม่งเดวิลชัดๆ!!!! เดวิลเข้าเส้นเลือด!!!!
ไปแค้นอะไรใครมาถึงลงที่เขาตลอดวะ ฮ่วยยยย
.

คนร่างสูงหันมามองไอดอลอีกคนที่เงียบมาตลอดตั้งแต่เขาปรากฏตัวแล้วยื่นมือจะไปรับกระเป๋า แต่จุนโฮกลับยืนจ้องหน้านิ่งๆ ใบหน้าเล็กๆของนั้นอมยิ้มจนแก้มแทบปริ ทำเอาคนมองถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง

.
“ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกว่าจะมาดูคอนเสิร์ต” จุนโฮพูดแล้วใช้กำปั้นต่อยเข้าที่แขนเบาๆ “ไอ้บ้า..”

“นูนอ ขึ้นรถ!!” โจควอนดุ

.
ไอดอลตัวเล็กหัวเราะแหะๆแล้วยื่นกระเป๋าให้ชานซองก่อนจะกระโดดขึ้นรถไปอย่างอารมณ์ดี

ชานซองขึ้นรถตาม นิชคุณนั้นจองที่นั่งข้างหน้าต่างตรงกลาง ส่วนจุนโฮก็นั่งข้างๆด้วยความเป็นคนติดพี่ ชานซองเลยเลือกที่นั่งหลังสุดซึ่งเป็นที่สุมสัมภาระและกระเป๋าเป้ของทั้งคู่ 

เมื่อรถเริ่มเคลื่อนที่ออกไปจากฮอลล์ที่ใช้จัดคอนเสิร์ต นิชคุณก็เปิดผ้าม่านไปโบกมือให้แฟนๆบางส่วนที่มารอด้านนอก จุนโฮก็ทำอย่างเดียวกัน แต่ชานซองได้แต่เอามืออุดหู ยัยผู้หญิงพวกนี้หลอดเสียงทำมาจากอะไรวะหา? เสียงเล็ดลอดเข้ามาในรถตู้ได้ด้วย โอ๊ยยยย ได้ยินแค่ในคอนฯก็ระบมจะตายแล้ว!!!!

.

ระหว่างที่ไอดอลทั้งคู่กำลังเซอร์วิสแฟนๆ ชานซองก็เอามืออุดหูข้างนึงพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา นึกขึ้นได้ว่าแทบไม่ได้แตะตั้งแต่เข้าคอนเสิร์ต ตอนนี้กี่โมงกี่ยามแล้วหว่า แล้ว………..

.

.

ห๊ะ…?

.

.

‘หัวขวด 121 Missed calls’ 

.
.

ว้อททททททททท มันกระหน่ำโทรมาตอนไหน ว้อทททททททททท โทรมาทำไมตั้งร้อยกว่า ว๊ากกกกกกกก
ยังไม่ทันจะทำอะไรโทรศัพท์ในเครื่องก็สั่นอีกครั้งพร้อมชื่อ ‘หัวขวด’ พร้อมกับรูปใบหน้าผู้ชายหน้าดำที่ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ชานซองขอร้องว่าอย่าทำเพราะหน้ามันจะเหี่ยวเร็ว (ไม่ทันละ…) ก็ปรากฏเต็มหน้าจอ 

.
“ฮัลโหลแทค!!!” ชานซองรับโทรศัพท์เสียงดัง

แต่ก็ไม่ดังเท่ากับเสียงในสายที่เหมือนจะเค้นเสียงมาจากหัวเข่าแล้วตะโกน ทำเอาจุนโฮที่นั่งอยู่ข้างหน้าหันมาจ้องตาแป๋ว (ส่วนนิชคุณนั้นไม่มีปฏิกิริยาอะไรนอกจากปิดม่านแล้วนั่งเงียบ)

.

“ชานซ๊องงงงง ฉันโทรไปหลายรอบทำไมไม่รับวะไอ้หมีคว๊ายยยย รู้มั้ยกว่าจะโทรหาได้แต่ละครั้งชั้นลำบากแค่ไหนรู้บ้างมั้ย ห๊า ฉันต้องการความช่วยเหลือจากแกนะเว้ยยยย ช่วยด้วยว้อยยยยยยย!!!!!!”

.

ชานซองผุดลุกนั่งตัวตรงด้วยความตกใจกับน้ำเสียงของเพื่อนสนิท มันไม่เคยทำน้ำเสียงแบบนี้มาก่อน ตอนแรกว่าจะด่าเรื่องโทรมาร้อยมิสคอล ว่าทำไมแกต้องกระหน่ำโทรหาฉันประหนึ่งเป็นภรรยาที่กำลังจะจับผิดฝาละมีที่นอกใจขนาดนั้น แต่แล้วก็ต้องลืมคำบ่นไปซะเพราะน้ำเสียงของมันที่ร้องแว้ดๆอยู่

..ว่าแต่ว่าเสียงมันยังกับม้าปวดฟัน พับผ่าสิ ทรมานแก้วหูเหลือเกิน

.

“แกอยู่ไหน! เกิดอะไรขึ้น!!!”

“ฉันบอกแกตอนนี้ไม่ได้ ฉันมีเวลาไม่มาก แกต้องช่วยฉัน แกต้องช่วยช้านนนนนน”

“อะไรล่ะ!!!!”

.

.
“กดเฟซไทม์กับนิชคุณให้ที ชั้นคิดถึง!!!!!!!!”

.

.

… ห๊ะ?

ชานซองเอ๋อกิน นั่งกะพริบตาปริบๆใช้สมองอย่างหนักหน่วงกับประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่ ตอนแรกที่คุยเสียงมันเหมือนกำลังตกอยู่ในอันตราย มันบอกมีเวลาไม่มาก กว่าจะโทรหาแต่ละครั้งมันช่างลำบาก มันบอกไม่ได้ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน มันบอกให้ช่วยมันที

แต่ไหงจบประโยคด้วยคำว่าคิดถึงนิชคุณและขอเฟซไทม์วะ……..

เอ่อ นี่ถ้ามันตกอยู่ในอันตรายจริงๆ คำสั่งเสียก่อนตายของมันคือเฟซไทม์กับนิชคุณเรอะ…

.

ชานซองกดโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งแล้วสะกิดนิชคุณที่นั่งอยู่เบาะข้างหน้าอย่างงงๆ ไอดอลหน้าสวยสะดุ้งก่อนที่จะหันขวับมามองตั้งแต่หน้าชานซองรวมถึงสิ่งที่อยู่ในมือ 

“คือ… แทคอยากจะคุยด้วยครับ”

พูดออกไปก็ห่วงความปลอดภัยของโทรศัพท์ราคาแพง(ที่ได้จากแทคยอน)ของตัวเองเหลือเกิน กลัวนิชคุณจะเหวี่ยงว่า ‘ทำไมฉันต้องคุยกับมันด้วย ห๊า’ แล้วปัดมือถือตกเหลือเกิน…

.

“ทำไมฉันต้องคุยกับมันด้วย ห๊า??!!”

.

นั่นไง หวยออกตรงตัวเลยครับ ประโยคเดียวกับที่คิดเป๊ะๆ TT_____TT
คุยกะมันหน่อยเท้อ น้า น้าาาาา หรือถ้าจะเหวี่ยงก็เหวี่ยงๆเบาๆหน่อยเท้ออออ….

กำลังอารมณ์ดีแท้ๆ เพราะแกโทรมานิชคุณเลยอารมณ์บูดเลยเนี่ยไอ้แทคเอ้ยยย 

.

“คือ..”

.

พูดได้แค่นั้นก่อนที่จะหาข้อแก้ตัวหรือคำพูดดีๆออกไป ชานซองก็ต้องประหลาดใจที่นิชคุณทำเสียงจุ๊ปากอย่างหงุดหงิดแล้วคว้ามือถือเขาพร้อมกับหันกลับ ถือโทรศัพท์ประจันหน้ากับไอ้แทคที่ทำหน้าตาตื่นอยู่ในสาย ตอนนี้มันกำลังยิ้มแฉ่งจนรอยเหี่ยวย่นระบายไปทั่วใบหน้าจนเห็นได้ชัดถึงแม้จะผ่านจอโทรศัพท์ก็เถอะ

.

“นิชคุ๊ณณณณณณณณณณ นิชคุณจริงๆด้วย คิดถึ๊งงงงงงงงงงงงง”

.

นิชคุณยังไม่ทันอ้าปากตอบ จุนโฮก็เขยิบไปนั่งข้างๆรุ่นพี่ คว้าโทรศัพท์ให้หันมาทางตัวเองแล้วโบกมือบ๊ายบาย 

“คุณแทคยอน อันยองงง”

“นูน๊ออออออ”

“คุณแทคยอนอยู่ไหนครับ ทำไมไม่มาดูพวกผมเลย”

.
“พวกนายจะคุยกันเองมั้ย ฉันจะได้ไม่ขัด” นิชคุณพูดแทรกด้วยน้ำเสียงรำคาญพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ให้
.

จุนโฮไม่ตอบแต่ส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับอมยิ้ม เขยิบตัวกลับไปนั่งที่ตัวเองแล้วหัวเราะคิกคัก
พี่คุณ… เก็บอาการบ้างก็ได้นะ

.
นิชคุณจ้องใบหน้าที่อยู่ในโทรศัพท์แล้วถามสั้นๆ 

“มีอะไร”
.

“ตอนนี้ผมอยู่ที่อเมริกาครับเลยไปหานิชคุณไม่ได้” แทคยอนตอบด้วยใบหน้าจะร้องไห้เพราะความปลื้มปิติ “อยากเจอนิชคุณจังเลยง่า ดีใจม๊ากมาก นิชคุณยอมมาคุยเฟสไทม์กับผมด้วย คิดถึงผมใช่มั้ยล่ะฮื้อ”

“ใครจะไปคิดถึงคนอย่างแก”

“แต่คนอย่างผมคิดถึงนิชคุณนะครับ”

.

นิชคุณเม้มปากแน่นเพื่อกลั้นรอยยิ้ม ไม่ๆๆๆ ยิ้มไม่ได้ อย่ายิ้มเด็ดขาด ถ้ายิ้มเมื่อไหร่เขาตกที่นั่งลำบากแน่ๆ มันต้องเหมาเอาเองว่า ‘รอยยิ้มนี้เพื่อผมใช่มั้ยครับ’ ‘นิชคุณยิ้มให้ผมแบบนี้มีใจให้ผมใช่มั้ยครับ’ แน่ๆ

ให้ตายสิ บ้าเอ้ยยยยยย ปวดกราม!!! เกลียดแกชะมัด!!

เขาเหลือบตาไปมองจุนโฮ ไอ้หมอนี่กำลังนั่งคุกเข่าบนเบาะหันหน้าไปหาชานซองแล้วเอาแต่ถามคำถามประเภท ‘ทำไมล่ะ ทำไม ทำไม’ ไม่จบไม่สิ้น …ไอ้สองคนนี้นี่นะ ชิ

.

แต่คนในโทรศัพท์ก็ดึงความสนใจของนิชคุณกลับไปอีกครั้งด้วยเสียงโหยหวนกวนประสาทแบบที่มีแต่อ๊ก แทคยอนเท่านั้นที่จะทำได้..

“ผมอยากกลับไปหานิชคุณมากเลย ฮือออออออ อเมริกาไม่มีอะไรน่าสนใจเท่านิชคุณเลย ฮืออออ” 

“ไปทำบ้าอะไรที่นั่นล่ะ” 

“ผมจำเป็นต้องมาครับ แต่ผมหาทางกลับไปไม่ได้ซักทีทั้งๆที่อยากเจอนิชคุณใจจะขาดรอนๆอยู่แล้ว ฮือออ”

“แล้วไง” 

“ทั้งๆที่ผมบอกว่าผมจะไม่พลาดคอนเสิร์ตแรกแต่ผมก็พลาดจนได้ ผมขอโทษ ผมอยากไป ผมคิดถึงนิชคุณณณ อยากกลับไปดูคอนเสิร์ต อยากไปงานแจกลายเซ็น อยากเจอ อยากเจอ ผม…ผม….”

.

.

.

“มัวแต่พูดมากอยู่ได้ อยากกลับก็กลับมาเด้ ไอ้บ้า!!!”

.
.
.

นิชคุณแว้ดเสียงดังก่อนที่จะกดตัดสัญญาณแล้วขว้างโทรศัพท์ไปให้ชานซองที่นั่งอยู่ด้านหลัง ไอดอลคนสวยเหลือบตามองไปทางจุนโฮที่หยุดจ้อกับชานซองแล้วมองกลับมาด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม มีแววตารู้ทันอยู่นัยๆ 

.
“เงียบเลยนะจุนโฮ”

“ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ”

“ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไรซักอย่าง”

“แล้วอะไรซักอย่างนั่นมันคืออะไรล่ะ”
.

นิชคุณทำหน้างอ ตวัดสายตาไปมองวิวภายนอกตัวรถที่แง้มผ้าม่านไว้ช่องเล็กๆ ก่อนที่จะสวมเฮดโฟนเพื่อเป็นการปิดบทสนทนาเมื่อครู่และหลับตาลงเพื่อหนีสายตาของจุนโฮที่นับวันจะรู้ทันเขาเข้าไปทุกวัน 

.
.

รู้อะไรน่ะเหรอ? ฮึ…..

.

– – – – – – – – – – – – – – – – – — – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – 

.

.

อ๊ก แทคยอนนั่งกุมหัวสติแตกอยู่ในห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูของครอบครัวอ๊กที่แมนฮัตตัน 
.

หม่าหม้าและปะป๊านั่งทานอาหารด้วยท่าทางสุขุมสมกับเป็นผู้ดี แต่คนที่เป็นลูกอย่างแทคยอนไม่สุขุมด้วยหรอก ได้แต่นั่งหน้ามุ่ยเท้าคางเอามือกุมหัวอยู่หัวโต๊ะฝั่งตรงข้ามนี่ไง

ก็เล่นจ้างบอดี้การ์ดให้ไปลากตัวเขามาที่นี่เพราะคิดถึงนี่มันเกินไปหน่อยมั้ย? แทคยอนเป็นลูกนะเว้ย ไม่ได้เป็นคนที่ถูกสั่งเก็บ เล่นทำแบบนี้ใครจะไปพอใจ พ่อแม่ที่ไหนเค้าคิดถึงลูกแบบนี้กันบ้าง หา ห๊า??? แถมยังโดนตัดขาดจากโลกภายนอกอีก ตายยยยยยยยยยยยย!!!!

.

บัตรเครดิตถูกระงับ

เครื่องบินส่วนตัวโดนสั่งเก็บ

เลขาและคนใกล้ชิดถูกสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้จองตั๋วเครื่องบินกลับไปเกาหลีให้

ส่วนบริษัทที่นู่น ป๊าจะเป็นคนดูแลและบริหารเองในช่วงที่แทคยอนมาพัก(โดนขัง)อยู่ที่นี่

.

ทำไมป๊าทำกับแทคแบบนี้.. 

ถึงตอนสมัยเรียน(และหลังสมัยเรียน)เขาจะเคยเบี้ยวงานประชุม งานปาร์ตี้ และงานเปิดตัวไฮโซไฮซ้อของป๊าเพื่อหนีไปดูไอดอล แต่มันก็แค่สามสิบแปดครั้งเองนะป๊า!!!!!!! เขายอมอดไปดูวันเดอร์เกิร์ลส์สามรอบ โซนยอชิแดหนึ่งรอบ เพอร์ฟูมสี่รอบเพื่องานของป๊าเลยนะ

แล้วนี่แทคยอนอายุยี่สิบห้าละนะ เป็นผู้บริหารละนะ ทำไมต้องเออออตามใจหม่าม้าที่อยากจะลากเขามาอยู่ที่นี่เพราะคิดถึงด้วยล่ะหา? 

สองวันพอไหว สองอาทิตย์พอทน แต่สองเดือนนี่มันมากไปนะเนี่ย จะคิดถึงอะไรขนาดนั้น! เดือนนึงก็น่าจะหายคิดถึงได้แล้ว จะให้เขาอยู่ต่ออีกหนึ่งเดือนมันไม่ไหวแล้วนะ วันๆแทบไม่ได้ทำอะไรนอกจากไปงานสังคม ไปล่องเรือ ไปตีกอล์ฟ ไปเปิดตัวที่งานนู้นงานนี้ แล้วก็นอนอึ่ดทึด

เบื่ออะ แทคยอนเบื่ออออออ แทคยอนอยากเสพไอดอลลลล อยากอัพเดทไอดอลลลลล แถมที่นี่ก็ไม่เพลงของไอดอลให้ดูเพราะป๊ากับม๊าชอบฟังเพลงคลาสสิคกับเพลงทร็อต 

(นะ… แต่มีลูกออกมาบ้าไอดอลระดับแพลตตินั่ม สีสันของตระกูลเลยทีเดียว..)

ไม่ได้เจอนิชคุณสองเดือน ไม่ได้ไปงานแจกลายเซ็น ไม่ได้ไปคอนเสิร์ต ให้มันได้ยังงี้ดิ แล้วยังไม่มีไอดอลวงอื่นให้เสพแก้ขัดอีก เอ๊อออออ เอาเข้าไปปป!!! แทคยอนกำลังขาดใจตาย แทคยอนรู้สึกกำลังลงแดงงงง 

ฮาวแคนไอลีฟวิทเอาท์มายไอดอลลลลล T______T

แถมยังไม่มีหนทางไหนที่จะกลับเกาหลีไปได้เลย ฮือออออ…

.
.

แต่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ มันต้องมีทาง…..

นิชคุณบอกให้เขากลับ เพราะฉะนั้นเขาต้องหาทางกลับไปได้ เขาต้องเกลี้ยกล่อมหม่าม้าให้ได้ แค่ได้ยินเสียง ได้คุย ได้เจอหน้า(ผ่านโทรศัพท์)แค่นี้ก็มีกำลังใจให้แทคยอนสู้กับวันอันเหี่ยวเฉานี้ต่อไปได้แล้ว คุ้มค่าที่ไปแอบคุยในตู้เสื้อผ้าเมื่อกี้มาก…

นิชคุณคิดถึงเขามากสินะถึงได้บอกให้เขากลับไป ใจจะขาดรอนๆแบบแทคยอนเลยสินะครับ

ไม่เป็นไรครับ I’ll be back ครับ ผมจะกลับไปเพื่อให้ใจเราใกล้กันเหมือนเดิม นิชคุณต้องรอผมนะครับ!!!!

.

“หม่าม้า” แทคยอนพูดขึ้นในที่สุดหลังจากนั่งกุมหัวอยู่ที่โต๊ะอาหารมานาน

“ว่าไงคะลูกแทคกี้”

“แทคจะกลับเกาหลี…”

.

แทคยอนกัดริมฝีปากแน่น เตรียมรับฟังคำปฏิเสธอย่างเต็มที่ เตรียมฟังคำด่าของป๊าอย่างเต็มหู หม่าม้าต้องทิ้งมีดลงจานพร้อมกับยกหลังมือเช็ดน้ำตา ปะป๊าต้องตะโกนด่าว่าแกไม่ห่วงแม่แกเลยเหรอ แล้วจากนั้นหม่าม้าจะลงไปนั่งที่พื้นอย่างสวยงาม แอนนาคนรับใช้ก็จะวิ่งมาหา และปะป๊าก็จะบ่นอีกประหนึ่งเครื่องเอ็มพีสามที่วนลูปอยู่เพลงเดียว..

ถ้าอยู่อเมริกาห้ามพูดว่าจะกลับเกาหลี เพราะเป็นประโยคต้องห้าม เดี๋ยวหม่าม้าจะรวดร้าวไปถึงเส้นเลือดขอด
ชิ.. กี่ปีๆก็บทนี้ จำได้เหอะน่ะหม่าม๊าล่ะก็นะ หาวิธีให้เขาใจอ่อนวิธีอื่นไม่เป็นรึไง 

.
ไม่เป็นไร แทคยอนทนได้ครับ คราวนี้แทคยอนจะคัดค้านป๊ากับม้าเพื่อไปหานิชคุณให้ได้ แทคยอนต้องเอาตัวรอดได้ แทคยอนจะต้อง…

.

.

“อ้าว ก็กลับสิคะลูก”

.
.

………..ต้องฟังผิดแน่ๆ

แทคยอนทำหน้าเอ๋อ ไหงหม่าม้าไม่ทำท่าจะขาดใจที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนต้องการกลับเกาหลีมากกว่านอนอืดตีพุงอยู่ที่นี่เพื่อให้หม่าม้าหอมชื่นใจอะ ไหงปะป๊าเอาแต่เคี้ยวขนมปังแจ้บๆ ไม่เอามือทุบโต๊ะแล้วตะโกนว่า ‘แกจะไปหาไอดอลอีกใช่มั้ย!’ อะ…

เขานิ่งมองใบหน้าใจดีของคนเป็นแม่ที่กำลังทาเนยบนขนมปังอย่างใจเย็นอยู่ครู่ใหญ่ก่อนที่เปิดปากถาม

.
“…หม่าม้ากักตัวแทคไว้นี่ตั้งสองเดือน ไหงจะปล่อยไปง่ายๆงี้ง่ะ”

“กักตัวอะไรกันคะตั้งสองเดือน! หม่าม้าทำแบบนั้นแค่อาทิตย์เดียวเองนะคะ!”

“แล้วทำไมไม่ให้แทคกลับตั้งแต่อาทิตย์ที่สองอ้ะ!!!!”

“อ้าว ก็ลูกแทคไม่เห็นพูดอะไรเลยนี่คะ จริงๆที่หม่าม้าระงับบัตรเครดิตลูกแทคกี้แค่เพื่อไม่ให้ลูกหนีไปในอาทิตย์แรกเพราะต้องพาลูกไปทานข้าวกับบริษัทใหญ่เฉยๆ หลังจากนั้นทุกอย่างก็ปกติแล้วแต่ลูกแทคกี้ไม่กลับเอง”

.

หม่าม้าอย่ามาตลกรับประทานนะ เดี๋ยวปั๊ดเอามือไปฉกผมกระบังให้เสียทรงหรอก……….

นี่หมายความว่าเขาโดนปล่อยตัวให้เป็นอิสระตั้งเดือนกว่าแต่ไม่รู้ตัวงั้นเรอะ??????????

.

“…….ก็ม้าไม่ได้บอกแทคว่ากลับได้”

“ก็ลูกแทคกี้ไม่ได้ถาม”

“ทีเมื่อก่อนแทคถามหม่าม้าก็ไม่ให้กลับ”

“ก็ตอนนั้นลูกขอกลับตั้งแต่ชั่วโมงแรกที่เท้าแตะพื้นสนามบิน…”

.

“ปะป๊า จริงปะเนี่ย….” แทคยอนหันไปหาคนเป็นพ่อที่กำลังตักซุปในชามเงียบๆ “แทคกลับได้ตั้งแต่เดือนก่อนแล้วเหรอ”

ชายหนุ่มสูงวัยทำหน้าตายก่อนที่จะตอบง่ายๆ “เออ ฉันจะกักตัวแกทำไมนานๆ แกต้องบริหารบริษัทฉันนะเว้ย”

“อ้าว… ไหงไม่ไล่ผมกลับไปทำงานอ้ะ ให้อยู่นี่ทำไม”

“ก็อย่างที่แม่แกบอก เห็นไม่พูดซักคำว่าจะกลับเกาหลี นั่งๆนอนๆไปวันๆฉันก็คิดว่าแกอยากพักต่อเพราะทำงานมาเยอะ ฉันเลยบริหารให้ ไม่ได้ลำบากอะไรอยู่แล้วนิ ฉันว่าง” 

.
.

เพียงเท่านั้น แทคยอนก็แทบจะล้มลงไปนั่งพับเพียบกับพื้นและร้องไห้ท่ามกลางสปอทไลท์
.

นี่มันอะไรก๊านนนนนนนนนนน!!!!! ให้ตายเถอะบร๊ะเจ้าอ๊คแคท!!! 

เขาอุตส่าห์ทำตัวหงิมๆติ๋มๆเอาใจพ่อแม่เผื่อจะสงสารและเห็นใจปล่อยตัวกลับไป ที่ไหนได้… ไอ้ติ๋มๆหงิมๆดันกลายเป็นว่าเขาพอใจกับการอยู่ที่นี่ไปซะฉิบ แม่งงงงงงงงงง รู้งี้บ่นโอดครวญทุกวันไปเป็นชาติแล้ว นี่เกรงใจนะเนี่ย จะทำตัวเป็นลูกที่เชื่อฟังนะเนี่ยยยย ซวยจริงๆ แทคยอนเป็นลูกที่ดีไม่ขึ้นจริงๆ

เขาเสียเวลานอนเกาพุงอยู่ที่นี่ทำไมตั้งเกือบสองเดือนนนนนนน โอวมายพระ….

ถ้าปากเปราะบ่นวันละสามเวลาก็คงได้กลับตั้งนานแล้ว และก็จะไม่พลาดงานแจกลายเซ็น พลาดคอนเสิร์ตของคุณ-นูนอ…. ดันติ๋มเกินไป สรุปพลาดแม่งทุกงาน เขาต้องเป็นแทคยอนฮาร์ดคอร์แบบเดิม ไม่ใช่แทคยอนติ๋มหงิมสินะถึงจะได้เรื่อง บ้าเอ้ยยย!!!!

เสียสถิติเลย อุตส่าห์ไปทุกอีเว้นท์ไม่พลาด ไดอารี่ที่จดตารางอีเว้นท์ของคุณ-นูนอต้องแหว่งเลย ฮืออออออ 

.

แทคยอนทำหน้าบูดแล้วถามเสียงหงุดหงิด “แบบนี้หมายความว่าแทคกลับได้แล้วใช่มั้ย” 

“เออ” คนเป็นพ่อตอบแล้วหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน “แต่เครื่องบินฉันไม่ให้ใช้นะ พรุ่งนี้ฉันต้องใช้บินไป.. เฮ้ย ไอ้แทค!!!!!

.

.
แทคยอนไม่อยู่ฟังหรอก

หลังจากได้ยินคำตอบสั้นๆว่า ‘เออ’ ของป๊า เขาก็ลุกออกจากโต๊ะอาหาร วิ่งสี่คูณร้อยผ่านห้องกินข้าว ห้องดูทีวีและห้องโถงใหญ่ไปที่ลิฟต์ส่วนตัวแล้วกดชั้นหนึ่งรัวๆ ประตูลิฟท์ปิดก่อนที่ป๊ากับม๊าจะทันเข้าใจซะอีกว่าลูกชายมันสติแตกอะไรขึ้นมา
.

เขาไม่ได้สติแตกนะ เขาจะบินกลับเกาหลีเว้ย! เอออ ตอนนี้แหละเว้ย!!

คิดถึงนิชคุณใจจะขาดรอนๆ แล้วลิฟท์ไฮโซนี่มันลงเร็วๆไม่เป็นรึงายยยย แทคยอนจะไปสนามบิน ฮร่ากกกก 

ถึงจะพลาดอีเว้นท์แจกลายเซ็นและพลาดคอนเสิร์ตรอบแรกไป แต่มันยังมีคอนเสิร์ตรอบที่สองอยู่!!! แทคยอนต้องไปให้ได้ แล้วจะจัดทั้งป้ายไฟทั้งดอกไม้เอาให้อลังการงานสร้างแม่งสมกับที่อดอยากปากแห้งไม่ได้เชียร์มาสองเดือนเต็ม!!!

.

.
นิชคุ๊ณณณณณ แทคยอนกำลังไปหาแล้วคร๊าบบบบ!!!!!

.

.

.

หลังจากคนเป็นลูกวิ่งแทบจะทะลุเพนท์เฮาส์ออกไป ประธานบริษัทใหญ่ซึ่งเป็นพ่อก็ได้แต่ส่ายหน้าดิกกับความบ้าของลูกในไส้แล้วอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ ไอ้นี่มันพลังล้นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ถึงจะบ้าแต่มันก็ทำงานไม่เคยบกพร่องเลยช่างหัวมัน

.
“สงสัยจะไปเกาหลี” เขาพูดเรียบๆประหนึ่งแทคยอนวิ่งลงไปร้านสะดวกซื้อข้างล่าง ไม่ใช่วิ่งไปสนามบินเพื่อจะข้ามประเทศ

.
แม่ของแทคยอนทำหน้าเสียดงเสียดาย หล่อนเอามือแตะหน้าแล้วทำตาโตด้วยความตกใจ 

.
“คุณคะ”

“หืม?”

“ลูกแทคกี้ลืมกระเป๋าตังค์………..”

.
ตั้งแต่โดนระงับบัตรเครดิต แทคยอนก็โยนกระเป๋าตังค์ไว้ที่ห้องดูหนังและไม่ได้ใส่ใจกับมันอีก รวมถึงตอนนี้เป็นเวลาสิบเอ็ดโมงกว่า ซึ่งทั้งครอบครัวกำลังทานอาหารกลางวัน เป็นที่แน่นอนว่าคงไม่มีใครพกของมีค่าไว้กับตัว โดยเฉพาะแทคยอนที่คิดไปเองว่าบัตรเครดิตของตัวเองถูกระงับ 

และถึงจะมีเงินติดตัวอยู่บ้างแต่มันก็คงไม่พอค่าเครื่องบิน….

.

พ่อของแทคยอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะยักไหล่ 

“เชื่อเหอะ เพื่อไอดอลมันทำได้ทุกอย่างแหละแม่”

.

to be continued…

.

.

.

TALK :

มาแร้นนนน มาต่อแร้นนนน >______<
ตอนแรกที่รับปากไว้ว่าจะลงตอนปลายเดือนพ.ค. แต่เกิดแอคซิเดนท์หลายอย่าง
งานเข้าพร้อมกันทีเดียวหลายชิ้น ป่วย บลาๆจนไม่สามารถลงตามกำหนดได้ ขอโทษค่ะ
จริงๆพิมพ์เสร็จตั้งแต่ต้นๆเดือนมิ.ย.แล้วแต่มีจุดที่ไม่ชอบเยอะมากเลยยังไม่ลง
รวมถึงไม่ว่างที่จะขัดเกลาทั้งตอน มันเลยผ่านมาจนถึงวันที่ 14 ….. OTL

เอาเป็นว่ามาต่อแล้วนะคะ! หัวขวดกลับมาแล้วนะคะ! =)
คู่ชานนูนอก็กรุบกริบเบาๆ แต่คู่หลักเริ่มมีแล้ว เห็นมั้ย เห็นมั้ย!!!
บางส่วนยังแปลกๆบ้างก็ผ่านๆไปนะคะทุกคน การเขียนส่วนที่ไม่มีแทคยอนยังคงยากอยู่..

ข่าวดีคือพอแทคยอนกลับมาการเขียนเรื่องนี้ก็จะลื่นขึ้น *ชอบ*
(พอไม่มีแทคยอนเข้ามาพัวพันกับอีเว้นท์ของไอดอลมันโหวงมากค่ะ ไรเตอร์ยังรู้สึก)
เพราะฉะนั้นตอนหน้าไม่น่าจะนานค่ะ มันส์มือแน่55 และคู่อื่นจะโดนกวางเตะตูดหายไป ฮาาา
ต้อนรับพี่หัวขวดกลับมาทั้งที คู่อื่นจะแย่งซีนได้ไง จริงมั้ย : p

ขอบคุณที่ยังติดตามอยู่ และเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!

ปล. การร้องเชียร์ L.O.V.E LOVELY ___ กวางเอามาจากโอตาคุญี่ปุ่นค่ะ
ตามลิ้งค์นี้เลย เป็นวงที่กวางชอบ http://youtu.be/93mTr07GWKQ

ปล.ฟิคนี้ตอนที่ 14 ลงวันที่ 14 หลังจากเลยกำหนดมา 14 วัน โอ้วววว 55555

36 Responses to “[FIC] OTAKU BOY -14-”

  1. noomoo 14/06/2012 at 12:45 PM #

    แทค ฉันคิดถึงเธอมาก ๆ ๆ ๆ จูบรับขวัญทีดิ
    รู้สึกว่าจะเป็นที่ทำตัวเป็นคนดีๆแล้วไม่ขึ้นจริงๆด้วย ผ่านไปแบบสองเดือนที่ไร้ความหมาย อยากหัวเราะก็อยาก สงสารก็อยาก ที่สำคัญอุตส่าห์เป็นห่วงนึกว่ามีเรื่องร้ายแรงที่ไหนได้ 55555
    คุณก็คิดถึงแทคใช่มะ ไม่งั้นโทรศัพท์ชานคงกลายเป็นชิ้นๆไปแล้ว นี่พูดด้วย แถมบอกให้กลับมา นี่มันคิดถึงกันชัดๆ

  2. Kapikapoo 14/06/2012 at 1:01 PM #

    กลับมาแล้ว กลับมาแล้วจริงๆด้วย
    ขอบคุณนะคะที่ทำตามสัญญา
    คิดถึงฟิคเรื่องนี้มากเลยอ่ะ
    อ่านไปยิ้มไปจนปวดหน้าไปหมดแล้ว
    แต่ตอนนี้มันฮาจริงๆนะคะ
    ฮาตั้งแต่ชานมาจนถึงแทค
    สมแล้วที่สองคนนี้เค้าเป็นคู่หูกัน
    แต่แหมๆๆๆๆ ลำยองแอบมีใจให้หัวขวดแล้วอ่ะดิ
    มีบอกให้กลับมาแบบนี้
    แอบฟินแทนหัวขวดเลยนะเนี่ย
    ตอนนี้จริงๆหัวขวดแอบน่าสงสารนะคะ
    แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งอ่านยิ่งขา
    ฮ่าาาาาาา เค้าขอโทษนะหัวขวด

    ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่กลับมา
    รอตอนที่15ต่อไป ไม่รู้เมื่อไหร่ แต่ก็จะรอค่ะ
    ขอบคุณค่ะ

  3. Ducky_ joy (@Ducky_joy) 14/06/2012 at 5:11 PM #

    ขอบคุณมากกกกกกกกกกก ค่ะ อึดอัดแทนเจ้าแทคกี้จริงๆด้วย ตอนหน้าคาดว่าคงจะต้องเอาคืนจัดเต็มจนนิชคุณเพลียกับแทคกี้อย่างแน่นอน คิคิ

  4. Meili 14/06/2012 at 10:19 PM #

    อดใจไม่ไหว…ต้องมา…อยากรู้เธอเป็นอย่างไร
    อดใจไม่ไหว…ต้องเจอ….

    กร๊ากกกกก เค้าร้องได้แค่นี้ เพลงนี้มอบให้พี่หัวขวดและตัวเอง 55 กำลังอยู่บนรถทัวร์แท้ๆ กะว่าอดใจรอถึงกทม. แต่ก็ไม่ไหว นั่งดู TL ไรท์เตอร์ประหนึ่งโอตาคุตามหาลิงค์ ในที่สุดก็ไดีอ่านแล้วววววว

    คิดถึงพี่หัวขวดกะน้องลำยองที่สุดเลย อ่านไปฮาไป อย่าได้แคร์ที่นั่งข้างๆ 55 น้องลำยองคะ พอพี่หัวขวดไท่อยู่ก็เริ่มคิดถึงแล้วชิมิ ฮี่ๆ เตรียมสะบัดปอมๆรอ 55

    ขอบคุณนะคะไรท์เตอร์ สนุกมากๆเลยค่ะ จะรอพี่หัวขวดปฏิบัติการกระชับพื้นที่หัวใจอย่างใจจดจ่อต่อไปค่ะ ^^

  5. LaMeur 14/06/2012 at 10:53 PM #

    ฮาพ่อหัวขวดตาคุอย่างรุนแรง โธ่เอ๊ย อุตสาห์ทำตัวเป็นเด็กดี แต่ไหงว่างเปล่าไปสองเดือนซะงั้น
    กลับมาฮาร์ดคอร์อย่างเดิมแหละดีแล้ว ทีนี้ล่ะเข้าขากับชานซองชัวร์ ฮ่าๆๆ ที่สำคัญมีคนเค้าแอบคิดถึงแต่ไม่แสดงออกนะยะ ตายแล๊ว ลำยองจ๋า ตกหลุมเสน่ห์แปลกๆ ของหัวขวดแล้วหราา

    สงสารก็แต่อูยอง เป็นตัวประกอบอดทนที่ไม่มีบทพูดเลย แต่เจ็บตัวซะงั้น โถๆๆๆๆๆ

    แต่ดีใจที่สุดที่หัวขวดกลับมาซะที หลังจากปล่อยให้หงอยอยู่นาน เวลคัมแบ๊คเน้อ ^^

  6. koy99 14/06/2012 at 11:27 PM #

    ชอบจังเลยค่ะ ชอบอารมณ์เหวี่ยงแบบเล่นตัว อ่า! คิดถึงนะแต่คนฟอร์มเยอะ
    ส่วนอีกคน ก็เวอร์ได้ใจจริงเลย รักจริง รักจัง อยากจะจุ๊ปรับขวัญตาหัวขวดออกมาซะที
    หายไปนานเจ้คิดถึง เอ๋! แล้วจะกลับมายังงัยน้า ใจมันไวกว่าความคิดอีกต่างหาก

  7. ิbee_Scholes 14/06/2012 at 11:53 PM #

    คิดถึงหัวขวดที่สุดเลยน้องกวางงง กำลังสนุกเลยอะ อิอิอิ ตอนนี้อ่านไปขำไปอะ ฮาแทคมากกกกก

    สุดยอดแห่้งความน่ารัก

    รอตอนต่อไปค่ะ

  8. mei 15/06/2012 at 8:32 AM #

    โฮกกกกก คิดถึงหัวขวดมากกกกกกกกกอ่ะ!!!! นึกว่าโดนจับตัวไปทำอะไร ที่ไหนได้ ป๊าม๊าคิดถึง
    แถมปล่อยตัวแล้วตั้งเดือนกว่า แต่อ๊คดันอยู่ต่อ เพราะนึกว่ากลับไม่ได้ แหมะ สองเดือนเชียวนะ
    ไอดอลลำยองคิดถึงแย่
    แต่ฮาที่สุดคงไม่พ้นหมี โอตาคุร่างแยกของท่านประธานอ๊ค หลุดโลกจริงๆอ่ะ อ่านแล้วฮาได้อีกค่ะไรเตอร์ แต่ในคอนก็ไม่ไหวนะ พี่คุณแก้แค้นผิดคน น่าสงสารสุดๆคืออูยอง เฮียแกไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
    โดนปาบอลใส่ซะสลบเหมือด

    ขอบคุณไรเตอร์มากๆค่ะ ที่แต่งฟิคฮาถึงไส่ติ่งขนาดนี้ออกมากให้ได้อ่านกัน จะติดตามต่อไปค่ะ!!!

  9. Redberrylips 18/06/2012 at 3:58 AM #

    โอ้ยย ไอเราก้ใจหายใจคว่ำ คิดว่าแทคโดนใครจับไป ละเอ๋อไปไหนอ่ะ ชอบประโยคสุดท้ายของพ่อเเทคมากเลยอ่ะ เพื่อไอดอล มันทำได้ทุกอย่างแหล่ะเเม่ 5555 จริงมากกก ละคุณนี่ คิดถึงแทคล่ะซี้ กิ้ว ๆ

  10. peekay2 18/06/2012 at 12:04 PM #

    โถ โถ พ่อแทค นึกว่าเกิดอะไรขึ้น ที่แท้ก็หงิมติ๋มอยู่กับป๊าม๊านั่นเอง แต่ที่ห่างหายไปก็ไม่ได้แย่หรอกนะ ปล่อยคุณเค้ามีความสุขตามประสาเค้าบ้าง แล้วก็จะได้ไม่ต้องมาแย่งซีน ชานนูนอซะตลอด

    แต่ชอบเดวิ่ลคุณมาก ๆ เลยค่ะ ปาอัดลูกบอล โดนใครยังไงไม่รู้ แต่ปาอัดไปแล้ว สะจายยย

    แต่ยังไงก็ชอบพ่อคนหลงเข้าข้างตัวเองนะ ขอต้อนรับกลับสู้เนื้อเรื่อง หายไปหลายตอนเลย คิดถึง ๆ

  11. solitery 21/06/2012 at 1:25 AM #

    แทคกลับมาแล้วววววว ดีใจ
    แทคเป็นสปีชี่ส์ที่ผิดแผกจากคนในครอบครัวมากๆ
    ถ้าไม่บอกใครจะเชื่อว่ามีพ่อเป็นเจ้าของกิจการ แถมสถานะทางครอบครัวดูเป็นผู้ดีเอามากๆ
    ส่วนตัวแทคกลับเพียนเข้าขั้น ดูได้จาการโหยหวนยามที่เฟสไทม์คุยกับพี่คุณ
    พี่คุณก็อาการซึนเข้าขั้นเลยอะ ถ้าไม่ได้ด้านแบบหัวขวดคงถอดใจไปแล้ว
    แต่ที่เป็นอยู่พี่คุณก็น่ารักดี แต่ดูอาการยังไม่ค่อยออก ถึงแม้จะเขินแทคแล้วก็เหอะ
    พาร์ทหน้าจะเชียร์คู่นี้ต้อนรับการกลับมาของหัวขวด คึคึคึคึ

  12. mama 22/06/2012 at 10:25 PM #

    ขอบคุณนะคะสำหรับผลงานดีๆ

  13. nam 22/06/2012 at 10:27 PM #

    55555 ชอบมาก

  14. Candy 24/06/2012 at 7:41 PM #

    มันฮามากกกกก
    ชานซอง แม้จะเป็นโอตาคุที่ขาดๆ เกินๆ
    แต่ก็ทำให้นูนอยิ้มแก้มปริละน้าาาาาา

    แทครีบๆ กลับมาเลย
    ก่อนที่พี่คุณจะเที่ยวเหวี่ยงคนอื่นแทนแก 555

  15. pangkeng13 01/07/2012 at 8:22 PM #

    ฮามาก น่ารักมาก สนุกมาก จนต้องกลับมาอ่านอีก 5555555555555

  16. First_tk 02/07/2012 at 11:30 PM #

    รอนานเหลือเกิลลล >[]3<~
    ปล2. รักไรต์ มั้วะๆ

  17. Go Away 04/07/2012 at 1:03 AM #

    ขอบคุณมากกกกกกค่ะที่มาอัพเป็นฟิคที่รอคอยจริงฯ

    อ่านเมื่อไหร่ก็ได้รอยยิ้มกลับมาเสมอเลยไรท์เตอร์แต่งเก่งมากฯ

    ที่แท้นายหัวขวดของพวกเราโดนปะป๋ากับมาม่าลักพาตัวนี่เองหลงเข้าใจผิดตั้งนานแนะ

    หายไปตั้งสองเดือนเล่นเอาคุณนี่เฉาปากไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ยเลยต้องไปเหวี่ยงกับคนอื่น

    หุหุแอบฮาตอนขว้างลูกบอล แล้วดั๊นนนไปโดนเฮียจางเข้าเต็มฯ รออ่านตอนนายหัวขวดกลับ

    มาหามาป่วนคุณนี่นะคะ^^

  18. iowatrumpet 04/07/2012 at 3:39 PM #

    แทคกี้กลับมาแล้ววว
    อู๊ย ดีใจอ่ะ ถึงจะกลับมาไม่เต็มตัวก็เถอะนะ
    แต่คุณนี่ก็ดีจาย ชิมิ คุณนี่ อิ อิ
    ขนาดต้องกลั้นยิ้มเลยอ่า > <~
    ไหนๆแล้ว งวดนี้แทคกลับมาจัดเต็ม
    คุณนี่ก็เลิกซึนหน่อยนะจ้ะ

  19. ิbee_Scholes 06/08/2012 at 8:54 PM #

    คิดถึง พี่แทค กะน้องคุณอ่าาา

  20. soildust 20/08/2012 at 2:09 PM #

    ชานมาเชียร์นู๋นอ นู๋นอเป็นปลื้ม
    เจย์ห่วงด้งมากไปเผแล่าแค่บอลเองอ่ะ
    แทคกลับมาเร็วๆเลย

  21. Meili 15/09/2012 at 5:52 AM #

    กลับมาอ่านตอนที่ 14 อีกครั้ง คิดถึงพี่หัวขวดกับน้องลำยอง ฮือออออ

  22. crazy_new 18/09/2012 at 11:31 PM #

    555 ไม่ได้เข้ามาซะนาน
    เปิดมาเจอตอนที่14 ถึงกับน้ำตาไหล ดีใจ
    ชานซอง ไม่คิดว่าจะบ้านูนอได้ขนาดนี้
    สงสัยติดเชื้อจากแทคมาแหงๆ
    ส่วนคุณ เริ่มมีใจให้กับแทคแล้วใช่ไหมเนี่ย
    ถึงแอบกลั้นยิ้มตอนคุยกับแทค
    ส่วนแทค ยังคงบ้าได้เสมอต้อนเสมอปรายจริงๆ
    กลัวงานคอนเสริตครั้งที่สองของคุณนูนอจะกลาย

    เป็นงายดอกไม้ไฟแทนจริงๆ คาดว่าแทคคงจะจัดเต็มหลังจากที่อดอยากมานาน

  23. hideko 17/12/2012 at 12:33 AM #

    มีรวมเล่มปะคะ คิดถึงอยากอ่านตอนต่ออะค่ะ ไรเตอร์ >_<'

  24. matta 30/12/2012 at 4:38 PM #

    เตรียมตัวละคุนนี่ ตาแทคกับมานี้ .. รุกหนักแน่ หัวขวดคิดถึงไส้ ((ใจ)) จะขาดละนั้น.. น้องโฮมีความสุขมากเลยนะหมี คิ คิ

  25. TKฮิ้วส์ 21/02/2013 at 12:29 AM #

    ฮั่นแน่ คุณเอ๋ย คิดถึงแทคก็ไม่บอก อิอิอิ
    ถึงขั้นยอมคุยด้วยแล้วบอกให้กลับเลยเหรอ เป็นเอามากนะเนี่ย

    ส่วนท่านผู้บริหารก็คงต้องรับกรรมไป โทษฐานที่ไม่เคลียร์กับบุพการีซะก่อน
    นึกว่าโดนกักตัวเป็นเดือน ที่ไหนได้ นางมโนไปเองล้วนๆ

    เอาใจช่วยให้ดิ้นรนกลับเกาหลีแบบไม่มีเป๋าตังค์ให้ได้นะอ๊ค – -“

  26. meili 15/04/2013 at 2:39 AM #

    น้องกวางคะ ได้โปรดกลับมาอัพ 15 เถอะค่ะ พลีสสสส

    คุกเข่า วิงวอน ขอร้อง กุมมือ พลีสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส..

  27. kanka 24/04/2013 at 3:07 PM #

    อ้าวววววเห้ยยยยยยย ไอเราก็นึกว่าถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ ที่ไหนได้ค่ะที่ไหนได้????? หม่ามี้คิดถึงลูกชายเฉยๆ มายพระ ความคิดถึงจากบุพการีช่างรุนแรงแท้ๆ
    แทคไม่อยู่หมีเลยอึนดูคอนฯ แบบมึนๆ 55++ เริ่มหวานเวอร์ๆแล้วนะ cnn อ่ะ อย่าหวานเกินดิ๊ น้องคุณยิ่งคิดถึงแทคอยู่ 555+++ (แต่เจ้าตัวเขาขี้แอ๊บ… )
    แทคมาแล้ว จัดหนัก !!!!!
    ………………….วิงวอนด้วยคนคร่าาาาาาา อัพต่อเถิดหนา …………….
    – – ” เค้าค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง คอย อค แบบใจจดใจจ่อ

  28. kanka 24/04/2013 at 3:09 PM #

    รวมเล่มเลยดิ เค้าชอบ เค้าจอง …… ก็เพ้อกันไป 5555+++

  29. juiilann 28/04/2013 at 4:36 PM #

    อ๋าคุณหม่าม๊านี่เองที่เก็บ้หมียวไว้ได้นานขนาดนี้ คึคึ
    คุณเตรียมตัวขาดความสงบต่อได้เลย คึคึ

  30. ladda 15/05/2013 at 12:39 AM #

    อ๊คกลับ มาแล้ว จะมีภาคต่อไหมอ่ะ ชอบค่ะ น่ารักอ่ะ

  31. mickyhotty 31/05/2013 at 3:55 PM #

    นึกว่าใครจับไปทำอะไร ที่แท้พ่อแม่คิดถึง 555 เอาเข้าไปบ้านนี้
    หัวขวดกลับมาแล้วววว ขอเติมน้ำตาลในขวดอีกหน่อยได้ป่ะ
    น้องลำยองฝาดเหลือเกิน หาความหวานไม่เจอเลย ฮ่าๆๆๆ

    ไรท์เตอร์หลอกอ่ะ ไหนบอกไม่นาน นี่ปีนึงแล้วนะ T^T เค้ารออยู่นะ ได้โปรดเหอะะะะ

    • tkloveu 20/08/2013 at 7:20 PM #

      รู้สึกว่า คุณป๊ากะคุณม๊าจะแกล้งแทคกี้ไงไม่รุนี่ 55555 หลอกให้อยู่เมกาตั้งเป็นเดือน อ๊คนี่ก็นะ เป็นชั้นนี่หาทางกลับไปหาทิรักทุกวันอะ แต่ไม่เป็นไร แรงรักมันสปีดดดดได้รีบหน่อย คนสวยรออยู่ พอไปถึงก็จับกด เอ๊ยจับกอดให้หายคิดถึงเลยนะ อย่างอื่นแล้วแต่อ๊ค 5555555 (จริงๆ แล้ว คนสวยคิดถึงอ๊คอะ วะฮ่ะฮ่ะ)
      *อ๊คไม่อยู่ พี่เจย์เป็นพี่เลี้ยงแฟนบอยสินะหมี ครั้งแรกก็สอบผ่านเล้วหมีเก่งม้วกกก*
      * ใกล้แล้วน๊อ พี่จะนับวันรอ ไรท์ทิรัก มาอัพฟิค จะรอไม่อดใจท้อ รวมเล่มก็จะรอไม่อดใจท้อ รักกวางคุณแทค ม้วฟฟฟฟฟฟฟ

  32. Akehomie12 30/08/2013 at 1:43 PM #

    เอ้อ …น่ารักจังเลยค่ะ อ่านสนุก อ่านไป ขำไป มันต้องมีแทคกี้เนอะ มันถึงจะสนุก คู่ใครคู่ไหนก็ไม่เท่าแทคคุณ จริงๆ ไม่ค่อยได้อ่านคู่นี้ แต่อ่านแล้ว มันตัวตนแทคชัดๆ ขอบคุณ ไวไปติดตามต่อ

  33. nan 25/01/2014 at 7:29 PM #

    โหยลำยองลิกปากแข็ง ซะทีเถอะ

  34. ssnuple817 01/03/2014 at 8:37 PM #

    อยากอ่านต่อจังค่ะ กลับมาเขียนต่อเถอะน้า

  35. JJ (@miracle0907) 30/12/2014 at 9:00 PM #

    โถลูกหมีเป็นโอตาคุฝึกหัดอยู่สินะ 555++ ต้องหัดเรียนรู้จากโอตาคุตัวพ่อให้เยอะๆนะ
    เป็นเพียงแฟนบอยเพียงหนึ่งเดียว ทั้งงานแจกลายเซ็นกับคอนฯเลยป่ะเนี่ย
    ตอนแรกตกใจพ่อโอตาคุโดนใครจับตัวไป ที่ไหนได้ป๊ากะม๊าให้คนมารับไปหานี่เอง
    แล้วดูดิ อดดูคอนฯครั้งแรก กะงานแจกลายเซ็นเลย ทั้งๆที่ม๊าปล่อยตัวตั้งนานแระ
    พ่อโอตาคุดั๊นนนนน คิดว่ายังถูกกักตัวอยู่ อดเลย คิคิ
    ว่าแต่คุณนี่ซึนเดเระนะเคอะ คิดถึงพ่อโอตาคุบอยล่ะเซ่ ทำเป็นเหวี่ยง แต่ยอมคุยนะเออ
    แถมยังบอกว่าให้กลับมาอีก ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจะบอกว่าไม่ต้องกลับมาแล้วล่ะ
    แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วชิมิ ไม่มีโอตาคุบอยคอยมาป้วนเปี้ยน เริ่มคิดถึงแล้วล่ะเซ่ หุหุ
    รอหน่อยนะ พ่อโอตาคุกำลังมาแย๊วววววววว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: